ترجمه : و نوح پروردگار خويش را ندا داده گفت : پروردگارا پسر من از خاندان من است ، و همانا وعدهء تو حق است و تو بهترين داوران هستى ( 45 ) خدا بنوح فرمود : وى از خاندان تو نيست ، و همانا او ( داراى ) عملى ناشايسته است . و تو از من چيزى را كه علم بدان ندارى در خواست مكن ، من تو را پند مىدهم كه مبادا از نادانان باشى ( 46 ) نوح گفت : پروردگارا به تو پناه ميبرم كه دربارهء چيزى كه بدان علم ندارم درخواست كنم و اگر تو مرا نيامرزى و ترحم نكنى از زيانكاران خواهم بود ( 47 ) خطاب شد اى نوح فرود آى باسلام ( و سلامتى ) از جانب ما و بركتهايى كه بر تو است و بر امتهايى كه با تو هستند ، و امتهايى كه پس از اين بهره‌مندشان كنيم و سپس از جانب ما بعذابى دردناك دچار شوند ( 48 ) اين از خبرهاى غيب است كه ما به تو وحى ميكنيم كه نه تو و نه قوم تو آن را پيش از اين نميدانستند ، پس صبر كن كه براستى سر انجام نيك مخصوص مردمان با تقوى است ( 49 ) . قرائت : كسايى و يعقوب و سهل در آيهء دوم « انه عمل غير صالح » به صورت فعل خوانده‌اند . و ديگران « عمل غير صالح » به صورت اسم با تنوين قرائت كرده‌اند . وجه قرائت اول و معناى آن معلوم است ، يعنى او كار غير شايسته‌اى كرده ، و معناى آيه روى قرائت دوم چنين است : كه اين سؤال و در خواست تو در مورد چيزى كه علم بدان ندارى عملى ناشايسته است ، و ممكن است ، ضمير در « انه » بمفاد آيهء قبلى بر گردد كه نوح گفت : « ارْكَبْ مَعَنا وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ » يعنى اينكه قرين كافران كشتى و از ما فاصله گرفتى و حاضر نشدى با ما سوار كشتى شوى و در زمرهء ما بيايى ، عملى ناشايسته است . تفسير : « وَ نادى نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ » نوح از روى تعظيم و در خواست پروردگار خود را ندا كرده گفت : « رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ » يعنى اى مالك من و اى خالق و رازق من تو